UFO, UAP, ΑΤΙΑ, Ιπτάμενοι Δίσκοι: μια εισαγωγή

UFO: Ένα φαινόμενο που η επιστήμη οφείλει να μελετήσει

Το μεσημέρι της 24ης Ιουνίου 1947 ο πιλότος Kenneth Arnold πετούσε με το μικρό του αεροσκάφος πάνω από την πολιτεία Ουάσινγκτον (Βορειοδυτικές ΗΠΑ), όταν συνάντησε εννέα ιπτάμενα αντικείμενα που δε μπορούσε να αναγνωρίσει τι ήταν.

Ήταν η πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που μια τέτοια ιστορία συγκέντρωσε ειδησεογραφική κάλυψη σε ολόκληρες τις ΗΠΑ. Ο Kenneth Arnold περιέγραψε τα αντικείμενα ως φακοειδή και την κίνησή τους πως έμοιαζε με πιατάκια (saucers) που αναπηδoύν στο νερό, κάτι που οδήγησε στο να δημιουργηθεί ένας νέος όρος: 

Flying Saucers ή Flying Discs (ελληνικά: Ιπτάμενοι δίσκοι).

Η αλήθεια είναι πως δεν επρόκειτο για ένα νέο φαινόμενο. Ανέκαθεν υπήρχαν καταγραφές για περίεργα αντικείμενα στον ουρανό – στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπήρχαν κάποιες ιστορίες για τα λεγόμενα Foo Fighters – απλά τώρα, μέσα στη γενικότερη φρενίτιδα του Ψυχρού Πολέμου (και την αυγή της ατομικής εποχής) κάθε αναφορά σε «άγνωστο σκάφος» τραβούσε την προσοχή και προκαλούσε ένα αίσθημα ανησυχίας. Επιπλέον, τα αντικείμενα που η εμφάνισή τους έφτανε κατά καιρούς στη δημοσιότητα δεν είχαν μόνο σχήμα δίσκου: οι ιστορίες μιλούσαν για αντικείμενα κυλινδρικά, σφαιρικά, μισοφέγγαρα, τρίγωνα… γενικά μια σειρά σχημάτων και μεγεθών. Εξίσου πολλές ήταν οι ιστορίες για περίεργα φώτα που κινούνταν στον ουρανό τη νύχτα.

Ο πρώτος όρος λοιπόν που χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να συστηματοποιηθεί το φαινόμενο ήταν ο όρος U.F.O. (κατά πολλούς αρχικά ήταν U.F.OB.) από τα αρχικά των λέξεων Unidentified Flying Objects.

Στα ελληνικά ο όρος είναι Α.Τ.Ι.Α. (Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενα Αντικείμενα).

Τα τελευταία χρόνια τείνει να χρησιμοποιείται – από τις αρχές κυρίως – ο όρος U.A.P. (από τα αρχικά των λέξεων Unidentified Aerospace Phenomena ή κατά άλλους Unidentified Anomalous Phenomena).

Αυτοί λοιπόν οι όροι –U.F.O., U.A.P., ΑΤΙΑ – χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν αντικείμενα, παρατηρήσεις ή συμβάντα στον ουρανό που δε μπορούν να αναγνωριστούν ως αεροσκάφη ή γνωστά φυσικά φαινόμενα.

Η λέξη κλειδί, δηλαδή είναι το «Αγνώστου Ταυτότητος» (Unidentified).

Οι όροι αυτοί όμως έχουν ταυτιστεί πια με τους εξωγήινους.

Και όμως, αν πούμε – έτσι άκριτα, χωρίς συγκεκριμένες, χειροπιαστές αποδείξεις – πως τα αντικείμενα αυτά είναι σκάφη εξωγήινων, τότε τους αποδίδουμε κάποια ταυτότητα, τα «αναγνωρίζουμε» ως κάτι συγκεκριμένο, άρα παύουν να είναι αγνώστου ταυτότητος.

Κι αν είναι; θα ρωτήσει κάποιος.

Αυτό θα το δείξει η έρευνα, είναι η απάντησή μας (όσο κι αν η επιστημονική κοινότητα έχει δημιουργήσει δικαιολογημένη καχυποψία με τη στάση της πάνω στο συγκεκριμένο θέμα). Ή, για να το πούμε αλλιώς: δεν αποκλείουμε κάτι, αλλά δε μπορούμε και να δεχθούμε άκριτα κάτι.

Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τη δημοσίευση της ιστορίας του Kenneth Arnold χιλιάδες αναφορές πλημμύρησαν τα μέσα ενημέρωσης. Υπήρχαν τα πάντα: φαινόμενα τα οποία αυτοί που τα είδαν δεν είχαν την επάρκεια να εξηγήσουν, ευφάνταστες ιστορίες, διαφημιστικά κόλπα, φαινόμενα για τα οποία αν είχαμε περισσότερα στοιχεία θα μπορούσαν να ερμηνευτούν, παρατηρήσεις ψυχοπαθών, παραισθήσεις, ιστορίες από αυτοπροβαλλόμενους γκουρού της Νέας Εποχής…. 

Υπήρχαν όμως και πάρα πολλές ιστορίες με καλά τεκμηριωμένες θεάσεις φαινομένων που η επιστήμη όφειλε και οφείλει να εξετάσει ενδελεχώς. Περιπτώσεις που παραμένουν Αγνώστου Ταυτότητος. Και είναι πολλές…

Πρέπει επίσης να πούμε πως μιλάμε για μια ολόκληρη κατηγορία φαινομένων: περίεργα φώτα στο νυχτερινό ουρανό, ιπτάμενα αντικείμενα στο φως της μέρας, αντικείμενα που προσγειώνονται κλπ.. Ο J. Allen Hynek ως γνωστόν είχε προβεί σε μια κατηγοριοποίηση των εμφανίσεων (στην οποία θα ασχοληθούμε σε ξεχωριστό άρθρο).

Στο φαινόμενο θα πρέπει να εντάξουμε και μια ενδιαφέρουσα κατηγορία: τα αγνώστου ταυτότητος υποβρύχια αντικείμενα (υπάρχουν αρκετές αναφορές).

Για να κλείσουμε αυτή την πρώτη, σύντομη αναφορά στο φαινόμενο θα πούμε τα εξής: πρέπει να διαχωρίζουμε πάντα στο μυαλό μας τους μάρτυρες ενός τέτοιου φαινομένου από εκείνους που ισχυρίζονται πως ήλθαν σε επαφή με εξωγήινους και μεταφέρουν ένα μήνυμά τους (των εξωγήινων), συνήθως οικολογικού, κοινωνικού ή και θεολογικού φαινομένου. Αυτοί είναι μια μικρή μειοψηφία.

Ακόμη πιο μικρή μειοψηφία είναι εκείνοι που αντιμετωπίζουν τα ΑΤΙΑ και τους επιβάτες τους σαν θεότητες. Αυτό το τελευταίο ειδικά πρέπει να το προσέξει η Εκκλησία η οποία κάνει συχνά το λάθος να πιστεύει πως όλοι όσοι ασχολούνται με το θέμα «λατρεύουν τα U.F.O.». Το μόνο που επιτυγχάνει όσο συνεχίζει να κάνει το λάθος αυτό είναι να κάνει αυτούς που ασχολούνται με το φαινόμενο να κλείνουν τα αυτιά τους στο λόγο της και να μένουν απροστάτευτοι από θρησκευτικές σέκτες που πράγματι μπορεί να χρησιμοποιήσουν το φαινόμενο για τους δικούς τους σκοπούς (είπαμε, σ’ αυτό το μπαξέ έχουν μπει πολλοί…)